Jeden z najważniejszych w Europie, należy obok języka prowansalskiego do podgrupy galloromańskiej, zachodniej gałęzi rodziny romańskiej. Języki romańskie nalezą obok słowiańskich, germańskich i innych do rodziny indoeuropejskiej. Współcześnie po francusku mówi około 125 milionów ludzi, jest o njednym z 6 oficjalnych języków ONZ. Źródłem języków romańskich była tzw. łacina ludowa, potoczna odmiana języka łacińskiego używana na południu Europy od I wieku naszej ery. Na wczesny etap rozwoju języka lokalnego wpłynęły też czynniki celtycki i germański. Dawni galijscy mieszkańcy imperium rzymskiego uważali siebie za celtów. Natomiast Frankowie, którzy w V wieku utworzyli w Galii własne państwo, byli plemieniem germańskim uległym romanizacji. Podział państwa Franków w 843 roku zapoczątkował powstanie – Francji, Niemiec i Włoch. Pod koniec IX wieku rozpoczęła się epoka języka starofrancuskiego, w której kilka dialektów regionalnych walczyło o prymat w ustawianiu norm języka ogólnego. Stopniowo rangę głównego ośrodka kulturalnego zyskiwał Paryż i tym samym język jego okolic zdobywał pierwszeństwo wśród innych dialektów.